نشست «لرستاننامه»، به میزبانی دانشگاه لرستان برگزار میشود
۱۴۰۵/۰۳/۲۴
مرکز لرستانشناسی دانشگاه لرستان و انجمن مطالعات فرهنگی و ارتباطات (دفتر لرستان) با همکاری معاونت فرهنگی و اجتماعی و معاونت پژوهش و فناوری دانشگاه لرستان، بنیاد ایرانشناسی (شعبه لرستان) و انجمن جامعهشناسی ایران (شعبه لرستان) برگزار میکنند:
لرستاننامه (۱)؛ سیدیدالله ستوده؛ پژوهشگر و پیشکسوت نشر لرستان.
سخنرانان:
استاد سیدیدالله ستوده.
دکتر علی نوری.
دکتر کیانوش رستمی.
دکتر مجتبی ترکارانی.
دبیر نشست:
دکتر مسعود زمانی مقدم.
سهشنبه، ۲۶ خرداد ۱۴۰۵، ساعت ۱۰
خرمآباد، دانشگاه لرستان، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، سالن شهید میربهرسی.
استاد سیدیدالله ستوده (متولد ۱۳۲۵ در خرمآباد) از شخصیتهای برجسته و اثرگذار فرهنگ، نشر و تاریخپژوهی محلی لرستان است و نام ایشان با سندپژوهی تاریخی، مستندسازی تاریخ لرستان و گسترش فرهنگ کتاب و نشر در لرستان پیوندی استوار یافته است.
ستوده پژوهشگری است که با تکیه بر دانش تجربی، دسترسی به اسناد ارزشمند تاریخی و سالها کوشش مجدانه، سهمی ماندگار در روشنساختن زوایای کمترشناختهشدهٔ تاریخ لرستان، بهویژه در دورههای قاجار و پهلوی اول، داشته است.
ستوده وارث گنجینهای گرانبها از اسناد، مکاتبات، نامهها، فرمانها و مدارک تاریخی است که با همت و سخاوت فرهنگی ایشان در اختیار پژوهشگران قرار گرفته و به منبعی معتبر برای مطالعات تاریخ محلی لرستان تبدیل شده است.
یکی از مهمترین جلوههای خدمات ایشان، تأسیس و مدیریت انتشارات شاپورخواست در خرمآباد بوده است. این انتشارات بهواسطهٔ نگاه فرهنگی، پژوهشی و حمایتگرانهٔ استاد ستوده، به دهها پژوهشگر و نویسندهٔ لرستانی فرصت داده است تا از آن در فهم و مطالعهٔ تاریخ و فرهنگ لرستان بهرهمند شوند.
فراهمکردن زمینهٔ چاپ و نشر بیش از ۸۰۰ عنوان کتاب در حوزهٔ تاریخ، فرهنگ، جامعه و ادبیات لرستان و نیز گردآوری، بازخوانی و انتشار صدها سند دستاول تاریخی، شناسایی چهرههای بومی در اسناد تصویری و عکسهای تاریخی، تصحیح و انتشار آثار ارزشمندی چون شورش لرستان، همکاری در ساماندهی و مستندسازی کتاب تاریخ غضنفری و تألیف و انتشار کتاب مستوفی لرستان، بخشی از کوششهای ماندگار اوست.
اهمیت کار استاد ستوده فراتر از گردآوری اسناد، در آن است که ایشان با خوانش، تصحیح، حاشیهنگاری، توضیح و زمینهمند کردن این اسناد، آنها را از حالت مدارک خام بیرون آورده و به منابعی زنده، قابل استفاده و اثرگذار برای پژوهش تاریخی تبدیل کرده است.
